Als de hele wereld om je heen ineens massaal gek wordt

Het kan gebeuren, lieverd, dat het lijkt of de hele wereld om je heen massaal gek is geworden. En dat jij de enige bent die het anders ziet. Je zou haast aan jezelf gaan twijfelen. Betekent dat dat zij wellicht gelijk hebben omdat zij met zovelen zijn, en jij niet, omdat je de enige bent die het anders ziet? Niet per sé.

Er was een tijd dat deze Oma in Australië woonde, en nog een jonge moeder was. Op een gegeven moment, kwam een andere jonge moeder in enorme problemen. De naam van die mama was Lindy Chaimberlain, en zij had een kindje van 9 weken. Met het gezin en anderen waren zij aan het kamperen bij Ayers Rock, een heel bekende toeristische trekpleister in het Noorden van Australië.  Terwijl de ouderen aten, en de jongstsen al in de tenten sliepen, hoorde Lindy een geluid uit hun ten en ging poolshoogte nemen. Tot haar schrik zag ze een dingo, een Australische wilde hond, uit de tent ontsnappen met baby Azaria. Ze riep vertwijfeld uit: “A dingo! A dingo has got my baby!” en een intensieve zoektocht vond plaats. Noch Azaria noch de dingo werden gevonden. Geleidelijk aan door de sensatiezucht van de media ontstond een idee dat Lindy haar baby vermoord had. Maand in maand uit werd erover geschreven en gediscussieerd. Er werd gesuggereerd dat Azaria opgeofferd was. Dat haar naam zou betekenen “offer in de woestijn”. Lindy’s man was een dominee in de Adventisten kerk. Er werd gesuggereerd dat dat een soort sekte was. Dit was een echte “trial by media”. Rechtzaak na rechtzaak verloor Lindy Chamberlain, en ook haar man, die haar in eerste instantie steeds trouw had gesteund, liet haar in de steek, ze gingen scheiden. Al die tijd was ik getuige van hoe de mening van de mensen in Australië beetje bij beetje werd: “Ze heeft het gedaan, echt, ik weet het zeker, ik voel dat gewoon.”  Wat ook weer de beperkte waarde van “intuitie” aangeeft. En al die tijd volgde ik het vol verbazing, ik las elke letter erover die ik te pakken kon krijgen. En er was nooit enig concreet bewijs voor dat zij haar baby’tje zou hebben vermoord. En toch werd zij, ook in hoger beroep en in het allerhoogste beroep, keer op keer weer veroordeeld.

Maar zij had haar baby’tje niet vermoord, werd onschuldig naar de gevangenis gestuurd, en ze bleek ook nog weer zwanger te zijn. Ook dat baby’tje werd haar in de gevangenis afgepakt. Hier kun je een samenvatting van het hele verhaal vinden in Wikipedia. Veel later werden Azaria’s ontbrekende kleertjes teruggevonden in het hol van een dingo, daar waar Lindy nooit geweest had kunnen zijn. Haar onschuld stond toen eindelijk onomstotelijk vast, en zij werd vrijgelaten.

Uiteindelijk was deze Oma de absolute eenzame enige die bleef geloven in Lindy’s onschuld, in elk geval in haar omgeving. De hele kennissenkring van buren, hoogopgeleide familie, normaal zo verstandige, slimme, hoogopgeleide partner etc., allen gingen om en verklaarde er zeker van te zijn dat zij schuldig was. Maar waar ik ook heel erg kapot van was, was dat de hele Australische bevolking telkens weer achter de veroordelingen stond. Allemaal naar later bleek dus ten onrechte! Oh wat was Oma toen onbeschrijfelijk teleurgesteld in de mensen. Zij had daarvoor nooit kunnen geloven dat zo’n heksenjacht zelfs in haar “beschaafde” tijden nog kon plaatsvinden.

Dus lieverd, als je weet dat je gelijk hebt, laat je niet van de wijs brengen, ook al denkt iedereen om je heen er anders over, dan nog kunnen zij het fout hebben en jij het goed. Houd moed, en uiteindelijk zullen zij wellicht ook de waarheid gaan ontdekken.

 

Meer weten? Er zijn ook twee films over gemaakt:

  • A Cry in the Dark (met Meryl Streep) – Een uitstekende weergave van de werkelijkheid zoals ik die meekreeg in Australië van dag tot dag.
  • Through my Eyes (zoals Lindy het zelf beleefde) – Deze film heb ik nog nooit kunnen zien, maar het is ook altijd goed dingen van een andere kant te zien.

 

 

 

Photo by David Clode on Unsplash
print
Oma
Author: Oma

Dit delen:

Leave a Reply

Your email address will not be published.