Wel of geen abortus?

Ach lieverd, wat een dilemma! Hoe kan ik je daar nu het best mee helpen?

Het is bijna nodig om een kristallen bol te hebben om deze te beantwoorden. Oma heeft twee beste vriendinnen gehad die voor dit dilemma hebben gestaan, misschien kan ik het best putten uit wat er toen is gebeurd.

De ene vriendin,  Kristie, was toen nog student, en vond het helemaal niet het goede moment om een baby te hebben. Zij heeft toen de abortus gehad. Dat vond zij het verstandigst om te doen. Zij is vervolgens lerares geworden, en had dus altijd kinderen om zich heen, en kon daar ontzettend leuk mee omgaan. Maar wie er verder ook op haar weg kwam, geen man om een gepland gezinnetje te stichten met kindertjes die zich wel op een goed moment aandienden. Allengs werd Kristie meer en meer overspannen van het leven, de frustraties dat zij geen kinderen zou krijgen, en het alsmaar groeiende verdriet over de abortus. Deze nam uiteindelijk de vorm aan van een nooit meer eindigende rouw en gemis en dromen van wat had kunnen zijn.

De andere vriendin, Marja, was al wat ouder. Zij zocht raad bij haar omgeving, en met name haar vriend vond het niet het goede moment. Marja eigenlijk ook niet. En zo begon de zoektocht naar een oplossing middels gesprekken met huisarts, abortuskliniek, en heeele naaste vrienden. Uiteindelijk werd definitief besloten tot de abortus. Toen de dag daar was, ging zij naar de kliniek toe. Haar nieuwe vriend ging mee. Toen men begon met de daadwerkelijke procedure begon Marja hartsverscheurend te huilen, zonder dat zij het zelf kon verklaren. Hier was dus geen sprake van verstandig of niet, maar op dat moment alleen van gevoel. Je begrijpt, de procedure werd afgebroken, en het stel ging in verwarring naar huis. Langzaamaan begonnen zij aan het idee te wennen. Sommige andere vriendinnen hadden al eerder kinderen gehad. Al gauw kwamen er dan ook allerlei meubeltjes en dozen met kinderkleeertjes aan, en werd er een plekje gecreëerd in de slaapkamer. Het kindje kwam, een beeldschoon baby’tje. Voor Marja stond eerst de wereld wel even enigszins op zijn kop, maar uiteindelijk kwam de oplossing vanuit het kindje zelf. Want die kwam aan met zo’n enorme dosis liefde en gaf daarmee zoveel energie aan haar mama, dat zij ondanks alles toch prima in staat bleek om het nieuwkomertje met haar  leven te combineren. Bij de geboorte werd Marja op slag verliefd op het kindje, en de liefde geeft gelukkig vleugels.

Jouw situatie zal weer anders zijn, maar luister ook goed naar je gevoel. Want je gevoel kan je ook de energie geven die nodig is. Zoals in het tweede verhaaltje. Daarentegen kan je gevoel ook je energie weg laten zakken, als het negatief is, zoals bij Kristie gebeurde. Dus wat te doen? Doe datgene wat je uiteindelijk meeste positieve energie zal geven, of als dat niet kan, in elk geval de minste negatieve energie. Dit is één van de belangrijkste besluiten in je leven, lieve schat. Want het eindresultaat, wat je ook besluit te doen, zal een blijvend deel van je leven worden. Oma leeft met je mee en wenst je veel sterkte en succes met deze lastige beslissing.

print
Dit delen:

1 Comment

Leave a Reply to Ellen Hiemstra Cancel reply

Your email address will not be published.