Boeken kunnen je redding zijn

Lieve schat, wat naar, dat je je zo alleen voelt. Weet je, Oma kende ooit een jong meisje, die het zonder moeder moest stellen en die ook nog een vader had met losse handjes. Ook zorgde hij dat zij niet in contact kon zijn met familie of vrienden, dus zij had niemand anders. Tja, en hoe groei je dan op?

Wel, er was gelukkig één ding wat dat meisje wel mocht, en dat was lezen. En dus vanaf haar twaalfde was dat wat ze zoveel mogelijk deed. Soms werd haar vader jaloers op de aandacht die zij voor de boeken had, en dan kon het even niet. Maar verder lukte het haar aardig. Zij nam zich voor, zo jong als ze was, om zichzelf verder op te voeden, met de boeken. En dus verslond zij telkens series boeken over gezinnen met kinderen van haar leeftijd. Vanuit de besluiten die in die boeken werden genomen, vanuit de discussies, vanuit de filosofieën, maakte zij op wat voor haar gevoel goed was of fout was. En daar ging zij dan ook naar leven, in de volste overtuiging dat zij daar goed aan deed.

Was dit realistisch? Nou, eigenlijk bleken die boeken nogal idealistisch te zijn, en zo werd zij ook idealistisch. Maar de wereld zat niet op idealisten te wachten. Soms waren de boeken ook romantisch, en zo ontwikkelde zij haar gevoel over hoe romantiek zich ontwikkelt, en wat je ervan kunt verwachten. Later bleek ook dat weinig realistisch. Mannen bleken toch ook maar gewoon mensen, en geen ridders op witte paarden. Dat was dan wel even schakelen voor haar. Maar hé, er bleek ook dat vrouwen niets menselijks vreemd was, dus was dat van de mannen ook wel logisch.

En tja, de wereld bleek toch niet zo mooi in elkaar te zitten als zij had gedacht met haar boekenwijsheid, en een tijdlang was zij nogal depressief. Zij had het gevoel dat alles steeds erger werd, dat er teveel mensen er te bekaaid vanaf kwamen. Dat de wereldleiders daar nogal weinig oog voor hadden. Dat viel haar wel een beetje tegen. Je zou kunnen zeggen dat zij aan een soort van Weltschmerz begon te leiden. Toen kwamen er gelukkig twee boeken op haar pad, die daar een positieve draai aan gaven. Ik zal er later meer over vertellen, maar hier verklap ik alvast welke twee boeken dat waren.

  • “De meeste mensen deugen” van Rutger Bregman toonde overtuigend aan dat mensen over het algemeen veel aardiger waren dan zij had gevreesd.
  • “Sapiens, a Brief History of Humankind” van Yuval Noah Harari toonde aan dat in feite de wereld langzaam maar zeker toch steeds beter en eerlijker werd.

Het was alsof er een gewicht van haar schouders viel. Zo kon ze weer alles een plekje geven. Dit ware verhaaltje laat zien, dat ook al ben je nog zo geisoleerd, je hoeft niet alleen te zijn als je het goede gezelschap van boeken tot je beschikking hebt.

print
Oma
Author: Oma

Dit delen:

Leave a Reply

Your email address will not be published.